Over ons

Waarom dit archief bestaat

Repressie in de Islamitische Republiek heeft altijd langer geduurd dan de aandachtsspanne van de wereld. Een harde aanpak levert een week berichtgeving op, een VN-verklaring en dan stilte — terwijl in het land de arrestaties, processen en executies nog jaren doorgaan, grotendeels ongerapporteerd. Ondertussen wordt het eigen verhaal van de staat eroverheen geschreven: aantallen naar beneden bijgesteld, slachtoffers omgedoopt tot relschoppers, begrafenissen bewaakt, families gedwongen om intrekkingen te ondertekenen.

Een archief beantwoordt dat met bestendigheid. Een naam die is opgeschreven, gedateerd, gebronverd en vertaald in 41 talen is veel moeilijker uit te wissen dan een nieuwsbericht, een socialmediadraad of de database van één organisatie. Dat is de hele ambitie van dit project: de registratie duurzaam, controleerbaar en onmogelijk stilletjes te verwijderen maken.

Wat het archief dekt

Redactionele principes

• Genoemd of niets. Aantallen zijn opgebouwd uit genoemde personen. Samengevoegde beweringen zonder namen worden gepubliceerd als gelabelde schattingen.
• Twee onafhankelijke sporen. Niets wordt als geverifieerd gepresenteerd op basis van één enkele bron.
• Gedateerde cijfers. Elk getal draagt de datum waarop het voor het laatst is bevestigd.
• Bronnen zichtbaar. Beweringen verwijzen naar de oorspronkelijke monitor, het document of het rapport, niet naar een andere verzamelaar.
• Correcties zijn openbaar. Fouten worden hersteld en geregistreerd, niet stilletjes overschreven.
• Waardigheid van de doden. Geen gratuit beeldmateriaal van lichamen; grafisch materiaal wordt alleen gebruikt waar het evidentieel noodzakelijk is en wordt als zodanig bijschreven.
• Veiligheid voorop. Er wordt geen detail gepubliceerd dat een bron in Iran zou kunnen identificeren.

De volledige bron- en verificatieregels staan beschreven in Methodologie, en de referentielijst in Bronnen.

Waarom 41 talen

Perzisch en Engels zijn niet genoeg. De mensen die deze registratie het hardst nodig hebben, zijn Iraniërs in het land die door censuur heen lezen, Koerdische, Azerbeidzjaanse, Balochi en Arabische gemeenschappen in Iran wier verliezen het minst worden gerapporteerd, en diasporagemeenschappen wier tweede taal Duits, Zweeds, Nederlands, Turks of Japans is. Publiceren in 41 talen maakt het archief ook moeilijker te onderdrukken: geen enkele verwijdering, rechtsmacht of platformbeslissing verwijdert het overal.

Vertalingen worden beoordeeld op vloeiendheid in plaats van woord-voor-woord geproduceerd, en elke gelokaliseerde pagina bevat dezelfde bronnen als het Engelse origineel. Als u een vertaling vindt die ongemakkelijk leest of een feit verkeerd weergeeft, meld dit dan via de contactpagina — taalrapportages worden behandeld als correcties.

Het archief gebruiken en hergebruiken

Het geschreven verslag en de datasets zijn CC BY 4.0: herpubliceer, vertaal, print en onderwijs ermee, met naamsvermelding. Docenten vinden kant-en-klaar materiaal op de onderwijspagina; journalisten beginnen met de perskit; onderzoekers kunnen de ruwe data halen uit victims.json en timeline.json.

Veelgestelde vragen

Wat is iranholocaust.org precies?

Een onafhankelijk, niet-commercieel, meertalig archief van gedocumenteerde repressie in de Islamitische Republiek Iran sinds 1979. Het combineert registers van genoemde slachtoffers, een gedateerde chronologie, uitlegpagina's, een onderzoeksjournaal en bronverwijzingen, gepubliceerd in 41 talen en uitgebracht onder Creative Commons Naamsvermelding 4.0.

Is de site gelieerd aan een politieke partij of oppositiegroep?

Nee. Het onderschrijft geen partij, regering of oppositiefractie, ontvangt geen financiering van enige staat, en past dezelfde bewijsstandaard toe op elke bewering, ongeacht wie deze doet. Waar oppositiefiguren of -groepen beweringen doen, worden deze beweringen gelabeld en gebronverd zoals elke andere.

Waarom het woord “holocaust” gebruiken?

Als een beschrijving van omvang en opzet in de gewone betekenis van het woord — massale vernietiging van mensenlevens door een staat — niet als een gelijkstelling met de Shoah. De naam is een bewuste weigering van de eufemismen (“onrust”, “incidenten”, “botsingen”) die vier decennia van staatsdoden administratief hebben doen klinken.

Hoe wordt het archief gefinancierd?

Het is niet-commercieel. Er is geen reclame, geen betaalmuur, geen tracking van lezers en geen gesponsorde inhoud. De operationele kosten zijn hosting en vertaling, die bewust minimaal zijn zodat het verslag niet kan worden gekaapt door een financier.

Hoe kan ik het verslag corrigeren of eraan bijdragen?

Stuur de pagina-URL, de betwiste passage en het bewijs via de contactpagina. Correcties die door bronnen worden ondersteund, worden doorgevoerd en geregistreerd. Families en overlevenden die een persoon willen laten toevoegen, wijzigen of verwijderen, krijgen voorrang, en verwijderingsverzoeken van families worden geëerd.