Πόσο μεγάλη είναι η ιρανική διασπορά; Αναλυτικά στοιχεία πληθυσμού ανά χώρα για Ηνωμένες Πολιτείες, Καναδά, Γερμανία, Ηνωμένο Βασίλειο, Σουηδία, Τουρκία και άλλες χώρες, καθώς και ο ρόλος της διασποράς στο κίνημα Γυναίκα, Ζωή, Ελευθερία.
Σχετικά: Ισραήλ, ΗΠΑ και Ιράν — πώς είδαν οι Ιρανοί τα πλήγματα: ο δωδεκαήμερος πόλεμος του Ιουνίου 2025, η Επιχείρηση Έκρηξη Οργής το 2026, το ιστορικό των στοχεύσεων και οι άμαχοι που σκοτώθηκαν παρά ταύτα.
Προτεινόμενη ταινία
77 Ώρες — η ταινία για τις Δύο Νύχτες του Ιράν
Ένα ψυχολογικό θρίλερ του Vahid Mahdavi, που διαδραματίζεται στις νύχτες της 8ης και 9ης Ιανουαρίου 2026. Δείτε τα τρέιλερ, διαβάστε την ιστορία και δείτε το τεκμηριωμένο αρχείο πίσω από αυτήν.
Τεχεράντζελες, Τορόντο, Λονδίνο, Βερολίνο, Παρίσι, Στοκχόλμη, Σίδνεϊ — η ιρανική διασπορά είναι η πιο δυνατή, η πιο επίμονη φωνή που το καθεστώς δεν μπορεί να φιμώσει εντός των συνόρων του.
Περισσότεροι από πέντε εκατομμύρια Ιρανοί ζουν εκτός Ιράν. Είναι τα παιδιά του 1979 και τα παιδιά κάθε εξέγερσης από τότε: της τρομοκρατίας του 1981, των σφαγών στις φυλακές του 1988, των κατά συρροή δολοφονιών του 1998, του Πράσινου Κινήματος του 2009, του Ματωμένου Νοεμβρίου 2019, της εξέγερσης Γυναίκα, Ζωή, Ελευθερία του 2022 και του Κόκκινου Χειμώνα του 2026. Κάθε κύμα πρόσθεσε μια γενιά στην εξορία. Κάθε γενιά κράτησε τα έγγραφα, τις φωτογραφίες και τα ονόματα που το καθεστώς προσπάθησε να θάψει.
Όταν οι κάμερες φεύγουν από μια αυλή στην Τεχεράνη, όταν το διαδίκτυο κόβεται στο Ραστ, η επόμενη φωτογραφία που βλέπει ο κόσμος είναι σχεδόν πάντα τραβηγμένη από μια λεωφόρο του Βερολίνου, μια πλατεία του Τορόντο ή ένα βάθρο του Λονδίνου. Η διασπορά δεν είναι η εξέγερση. Αλλά για σαράντα επτά χρόνια είναι το αρχείο της εξέγερσης.
Q: Πόσοι Ιρανοί ζουν στο εξωτερικό και πού;
Οι εκτιμήσεις διαφέρουν ανάλογα με την πηγή — αυτές είναι συντηρητικές, βασισμένες στη μελέτη του MIT για τους Ιρανοαμερικανούς (2024), στη Διεθνή Βάση Δεδομένων Μετανάστευσης του ΟΗΕ και σε στοιχεία πρεσβειών/προξενείων.
Πού ζουν οι Ιρανοί εκτός Ιράν, με την πηγή πίσω από κάθε αριθμό. Τα νούμερα είναι συντηρητικά και περιλαμβάνουν πολιτογραφημένους πολίτες ιρανικής καταγωγής, όπου η εθνική στατιστική υπηρεσία τους καταγράφει.
| Χώρα | Εκτίμηση | Κύριες κοινότητες | Πηγή |
|---|---|---|---|
| Ηνωμένες Πολιτείες | ~1,500,000 | Ευρύτερο Λος Άντζελες (Τεχεραντζέλες), Κόλπος Σαν Φρανσίσκο, Ουάσινγκτον, Χιούστον, Νέα Υόρκη | Μελέτη PAAIA / MIT για Ιρανοαμερικανούς, 2024 |
| Καναδάς | ~400,000 | Τορόντο (Βόρειο Γιορκ), Βανκούβερ (Βόρεια Ακτή), Μόντρεαλ | Στατιστική Υπηρεσία Καναδά, απογραφή 2021 |
| Τουρκία | ~250,000 | Κωνσταντινούπολη, Άγκυρα, Βαν — κυρίως αφίξεις μετά το 2018 και μετά το 2022 | Διεθνής Βάση Δεδομένων Μετανάστευσης του ΟΗΕ / Άδειες παραμονής Τουρκίας |
| Γερμανία | ~250,000 | Αμβούργο, Βερολίνο, Φρανκφούρτη, Κολωνία | Ομοσπονδιακή Στατιστική Υπηρεσία Γερμανίας |
| Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα | ~150,000 | Ντουμπάι (Μπουρ Ντουμπάι, Ντέιρα), Σάρτζα — κυρίως οικογένειες εμπόρων | Διεθνής Βάση Δεδομένων Μετανάστευσης του ΟΗΕ |
| Ηνωμένο Βασίλειο | ~80,000 | Λονδίνο (Κένσινγκτον, Μέιντα Βέιλ), Μάντσεστερ | Εθνική Στατιστική Υπηρεσία του ΗΒ |
| Σουηδία | ~80,000 | Στοκχόλμη, Γκέτεμποργκ, Μάλμε | Στατιστική Υπηρεσία Σουηδίας |
| Αυστραλία | ~75,000 | Σίδνεϊ, Μελβούρνη, Περθ | Αυστραλιανή Στατιστική Υπηρεσία |
| Ολλανδία | ~45,000 | Άμστερνταμ, Χάγη, Ουτρέχτη | Στατιστική Υπηρεσία Ολλανδίας (CBS) |
| Γαλλία | ~30,000 | Παρίσι και Île-de-France | Διεθνής Βάση Δεδομένων Μετανάστευσης του ΟΗΕ |
| Νορβηγία | ~25,000 | Όσλο, Μπέργκεν | Στατιστική Υπηρεσία Νορβηγίας |
| Δανία | ~20,000 | Κοπεγχάγη, Ώρχους | Στατιστική Υπηρεσία Δανίας |
| Αυστρία | ~20,000 | Βιέννη, Γκρατς | Στατιστική Υπηρεσία Αυστρίας |
| Ιταλία | ~15,000 | Ρώμη, Μιλάνο — ιστορικά προορισμός φοιτητών | Διεθνής Βάση Δεδομένων Μετανάστευσης του ΟΗΕ |
| Ιαπωνία | ~10,000 | Τόκιο, Ναγκόγια — κυρίως εργασιακή μετανάστευση δεκαετιών 1980–90 | Υπηρεσία Μετανάστευσης της Ιαπωνίας |
| Ιράκ (Περιοχή Κουρδιστάν) | ~10,000 | Ερμπίλ, Σουλεϊμανίγια — Κούρδοι πολιτικοί εξόριστοι από το Ιράν | UNHCR |
Τα σύνολα σε όλες τις χώρες κυμαίνονται μεταξύ τεσσάρων και οκτώ εκατομμυρίων, ανάλογα με το αν συνυπολογίζονται οι πολίτες δεύτερης γενιάς. Μικρότερες αλλά ιστορικά σημαντικές κοινότητες υπάρχουν στο Ισραήλ, την Αρμενία, τη Μαλαισία, την Ινδία, τη Βραζιλία και την Ελβετία.
Αξιόπιστες εκτιμήσεις τοποθετούν την ιρανική διασπορά περίπου στα τέσσερα έως οκτώ εκατομμύρια άτομα παγκοσμίως. Το μεγάλο εύρος οφείλεται στο ότι οι εθνικές στατιστικές μετρούν διαφορετικά πράγματα: άλλες καταγράφουν μόνο τη χώρα γέννησης, άλλες περιλαμβάνουν πολίτες δεύτερης γενιάς ιρανικής καταγωγής, και καμία δεν αποτυπώνει τους μετανάστες χωρίς χαρτιά. Ένας λειτουργικός αριθμός περίπου πέντε εκατομμυρίων είναι η πιο συχνά αναφερόμενη συντηρητική εκτίμηση.
Οι Ηνωμένες Πολιτείες, με περίπου 1,5 εκατομμύριο άτομα ιρανικής καταγωγής. Η μεγαλύτερη συγκέντρωση βρίσκεται στην ευρύτερη περιοχή του Λος Άντζελες, γνωστή ως Τεχεράντζελες, ακολουθούμενη από τον Κόλπο του Σαν Φρανσίσκο, την Ουάσινγκτον, το Χιούστον και τη Νέα Υόρκη.
Το Ιράν δεν δημοσιεύει στοιχεία μετανάστευσης και οι χώρες υποδοχής μετρούν την κοινότητα με διαφορετικό τρόπο. Τα στοιχεία που βασίζονται στη χώρα γέννησης αποκλείουν τα παιδιά που γεννήθηκαν στο εξωτερικό· τα στοιχεία που βασίζονται στην καταγωγή τα περιλαμβάνουν. Οι διπλοί υπήκοοι, οι αιτούντες άσυλο που περιμένουν απόφαση και οι Ιρανοί που διαμένουν στην Τουρκία ή τον Κόλπο με ανανεώσιμες άδειες καταμετρώνται ασυνεπώς ή καθόλου.
Σε τέσσερα βασικά κύματα: μετά την επανάσταση του 1979 και κατά τη διάρκεια του πολέμου Ιράν-Ιράκ· κατά τη δεκαετία του 1990 για οικονομικούς και εκπαιδευτικούς λόγους· μετά την καταστολή του Πράσινου Κινήματος το 2009· και ξανά μετά την εξέγερση Γυναίκα, Ζωή, Ελευθερία το 2022 και τον Κόκκινο Χειμώνα του 2025-26, που προκάλεσε τη μεγαλύτερη έξοδο δημοσιογράφων, δικηγόρων και φοιτητών εδώ και μια δεκαετία.
Παρέχει ό,τι το κίνημα δεν μπορεί να παράγει εντός του Ιράν: αδιάβλητη μετάδοση μέσω μέσων όπως το Iran International και το Manoto, τεκμηριωμένο απολογισμό θυμάτων μέσω των HRANA, Hengaw και Iran Human Rights, νομικές ενέργειες βάσει της αρχής της καθολικής δικαιοδοσίας, και συνεχή πίεση στους δρόμους προς ξένες κυβερνήσεις στο Λονδίνο, το Βερολίνο, το Τορόντο, το Λος Άντζελες και την Ουάσινγκτον.
Q: Ποιες πόλεις έχουν τις μεγαλύτερες κοινότητες ιρανικής διασποράς;
Το Λος Άντζελες φιλοξενεί τη μεγαλύτερη ιρανική κοινότητα εκτός Ιράν — ένα τμήμα της λεωφόρου Westwood που ονομάστηκε επίσημα Περσική Πλατεία το 2010, περιτριγυρισμένο από βιβλιοπωλεία, καφέ, στούντιο δορυφορικής τηλεόρασης και γραφεία των μέσων της διασποράς που, για σαράντα χρόνια, κράτησαν ζωντανή τη δημοσιογραφία στην περσική γλώσσα όσο αυτή καταδιωκόταν εντός του Ιράν. Wikipedia · Τεχεράντζελες.
Από εδώ προήλθαν το Manoto και η πρώτη γενιά δορυφορικών ειδήσεων. Εδώ βρίσκεται επίσης η μεγαλύτερη συγκέντρωση Ιρανοαμερικανών γιατρών, μηχανικών και ακαδημαϊκών στη χώρα — και, το 2022 και το 2026, μερικές από τις μεγαλύτερες διαδηλώσεις στις ΗΠΑ σε αλληλεγγύη με την εξέγερση. Οι δημοσκοπήσεις της PAAIA δείχνουν σταθερά ότι οι Ιρανοαμερικανοί είναι συντριπτικά αντίθετοι στην Ισλαμική Δημοκρατία, διχασμένοι ως προς το τι πρέπει να την αντικαταστήσει, και σχεδόν ομόφωνα αντίθετοι στο είδος της ταξιδιωτικής απαγόρευσης που τους συμπεριλαμβάνει μαζί με το καθεστώς από το οποίο διέφυγαν.
Στο Τορόντο, οι Ιρανοκαναδοί διοργανώνουν ετήσιες αγρυπνίες μνήμης για την PS752 — την πτήση της Ukraine International Airlines που καταρρίφθηκε από πυραύλους των Φρουρών της Επανάστασης στις 8 Ιανουαρίου 2020 — και εβδομαδιαίες συγκεντρώσεις το Σάββατο στην Πλατεία Mel Lastman και στο Queen's Park από το 2022. Η κοινότητα πέτυχε με επιτυχία την ένταξη των Φρουρών της Επανάστασης στον κατάλογο τρομοκρατικών οντοτήτων από την καναδική κυβέρνηση το 2024.
Στο Λονδίνο, Ιρανοβρετανοί διαδηλωτές έχουν συγκεντρωθεί στην Πλατεία Τραφάλγκαρ και έξω από την ιρανική πρεσβεία στο Νάιτσμπριτζ. Το Λονδίνο φιλοξενεί επίσης το μεγαλύτερο περσόφωνο δημοσιογραφικό γραφείο εκτός Ιράν — το Iran International — των οποίων οι δημοσιογράφοι ζουν υπό άμεσες απειλές του IRGC από το 2023, συμπεριλαμβανομένης μιας αποτρεπόμενης απόπειρας δολοφονίας που αποκαλύφθηκε από τη βρετανική αντιτρομοκρατική αστυνομία στις αρχές του 2024.
Αυτό που μοιράζονται όλες οι πρωτεύουσες της διασποράς είναι το ίδιο παράδοξο: το ιρανικό κράτος δεν μπορεί να τους φιμώσει, αλλά μπορεί να σκοτώσει τις οικογένειες που άφησαν πίσω. Οι δημοσιογράφοι της διασποράς που κατονομάζουν πρόσωπα στο εξωτερικό χάνουν συνήθως την πρόσβαση στις κηδείες των γονιών τους και στα σχολεία των παιδιών τους στην πατρίδα. Το κόστος της ομιλίας το πληρώνουν άνθρωποι που ποτέ δεν επέλεξαν την εξορία.
Q: Τι συνέβη στη συγκέντρωση αλληλεγγύης για το Ιράν στο Βερολίνο;
Στις 22 Οκτωβρίου 2022, μεταξύ εξήντα και εκατό χιλιάδες άτομα — BBC ανέφερε περίπου 80.000 — συγκεντρώθηκαν στο Tiergarten του Βερολίνου σε ένδειξη αλληλεγγύης προς την ιρανική εξέγερση. Μεταξύ των ομιλητών ήταν οι Hamed Esmaeilion, ο οποίος έχασε τη σύζυγο και την κόρη του στην πτήση PS752· Nazanin Boniadi; Shirin Ebadi, η βραβευμένη με Νόμπελ Ειρήνης το 2003· και η τραγουδίστρια του Βερολίνου Aynur Doğan. Η Γερμανίδα υπουργός Εξωτερικών Annalena Baerbock επισκέφθηκε τον χώρο της συγκέντρωσης αργότερα.
Την ίδια περίοδο, παράλληλες συγκεντρώσεις γέμισαν την πλατεία Lafayette στην Ουάσινγκτον, το Πλατεία Τραφάλγκαρ Λονδίνο, την Place du Trocadéro στο Παρίσι, το Πλατεία Mel Lastman Τορόντο, και τα σκαλιά των δημαρχείων του Σίδνεϊ και της Μελβούρνης. Σύμφωνα με την καταμέτρηση του Iran International, περισσότερες από 150 πόλεις είδαν ταυτόχρονες συγκεντρώσεις εκείνο το Σαββατοκύριακο — μια συντονισμένη δράση της ιρανικής διασποράς άνευ προηγουμένου σε κλίμακα.
Οι συγκεντρώσεις του Οκτωβρίου 2022 ήταν η στιγμή που η διασπορά κοίταξε για πρώτη φορά τον εαυτό της, και στον κόσμο, ως πολιτική δύναμη. Συνεχίστηκαν, μικρότερες αλλά αδιάκοπες, μέσα στο 2023, το 2024, το 2025 και τον Κόκκινο Χειμώνα — κάθε Σάββατο σε κάποιες πλατείες.
Q: Ποια μέσα της διασποράς μετέδιδαν ειδήσεις για το Ιράν όταν τα εγχώρια ΜΜΕ δεν μπορούσαν;
Για δύο γενιές, η περσόφωνη δημοσιογραφία που τεκμηρίωνε το καθεστώς παραγόταν σχεδόν εξ ολοκλήρου εκτός Ιράν. Αυτά τα μέσα, με βάση τη διασπορά, είναι ο λόγος που ο κόσμος έχει έστω και κάποια ανεξάρτητη καταγραφή.
Περσόφωνη δορυφορική τηλεοπτική ενημέρωση, Λονδίνο. Το πιο πολυπαρακολουθούμενο ανεξάρτητο ιρανικό μέσο κατά τις εξεγέρσεις του 2022 και του 2026 — και στόχος σχεδίου δολοφονίας των Φρουρών της Επανάστασης που ματαιώθηκε από τη βρετανική αντιτρομοκρατική το 2024. iranintl.com.
Περσόφωνη υπηρεσία του BBC, Λονδίνο. Αναφέρεται συχνά εντός Ιράν ως η πιο αξιόπιστη πηγή ειδήσεων, παρά την επανειλημμένη παρενόχληση των οικογενειών των ανταποκριτών της εντός της χώρας. bbc.com/persian.
Περσόφωνες υπηρεσίες χρηματοδοτούμενες από τις ΗΠΑ, Ουάσιγκτον / Πράγα. Βασικές πηγές για την κάλυψη διαδηλώσεων και επαληθευμένα ονόματα θυμάτων· το URL του Radio Farda είναι ένας από τους πιο αποκλεισμένους ιστότοπους στο Ιράν. radiofarda.com.
Περσόφωνο δορυφορικό κανάλι ψυχαγωγίας και ειδήσεων, Λονδίνο. Συχνά του αποδίδεται η κρυστάλλωση της δημόσιας δυσαρέσκειας στο Ιράν πριν από το 2022, μεταδίδοντας πολιτιστική μνήμη που το καθεστώς είχε απαγορεύσει. manototv.com.
Πλατφόρμα πολιτικής δημοσιογραφίας που ιδρύθηκε από τον Maziar Bahari (ανταποκριτή του Newsweek που φυλακίστηκε το 2009), με έδρα την Τορόντο. Συγκεντρώνει και επαληθεύει αναφορές από Ιρανούς πολίτες-δημοσιογράφους. iranwire.com.
HRANA, Iran Human Rights, CHRI, Boroumand Center, Hengaw — με έδρα τη διασπορά, αυτές είναι οι οργανώσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων των οποίων οι επαληθευμένες λίστες θυμάτων αποτελούν το μοναδικό αντίβαρο στα επίσημα νούμερα του καθεστώτος.
Q: Ποιες δράσεις της διασποράς υποστήριξαν την εξέγερση του 2022 στο Ιράν;
Στο Φεβρουάριος 2024, Ιρανοκαναδός οδοντίατρος Hamed Esmaeilion — του οποίου η σύζυγος Parisa Eyvazi και η εννιάχρονη κόρη Reera δολοφονήθηκαν όταν πύραυλοι των Φρουρών της Επανάστασης κατέρριψαν την πτήση PS752 — πραγματοποίησε 21ήμερη απεργία πείνας έξω από το Καναδικό Κοινοβούλιο στην Οτάβα, ζητώντας από τη χώρα του να χαρακτηρίσει τους Φρουρούς της Επανάστασης τρομοκρατική οντότητα. Η καναδική κυβέρνηση το έπραξε λίγους μήνες αργότερα.
Στο Οκτώβριος 2022 και ξανά τον Φεβρουάριο του 2026, διαδηλωτές της ιρανικής διασποράς αλυσοδέθηκαν στις πύλες των ιρανικών πρεσβειών στο Λονδίνο (Knightsbridge), το Βερολίνο (Podbielskiallee) και το Παρίσι (avenue d'Iéna). Στη Στοκχόλμη, Ιρανοσουηδοί κατέλαβαν τον κήπο της πρεσβείας σε ένδειξη διαμαρτυρίας για την εκτέλεση του Χαμπίμπ Ασιούντ, ενός Ιρανοσουηδού αντιφρονούντα, τον Μάιο του 2023.
Στις Βρυξέλλες, η διασπορά διοργανώνει ετήσιες συγκεντρώσεις στο Σούμαν υποστηρίζοντας τα ψηφίσματα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου για το Ιράν — το ίδιο Κοινοβούλιο που ψήφισε 598-9 στις 18 Ιανουαρίου 2023 υπέρ του χαρακτηρισμού των Φρουρών της Επανάστασης (IRGC) ως τρομοκρατικής οργάνωσης, μόνο και μόνο για να ακυρωθεί από το Συμβούλιο της ΕΕ. Το πλήθος στο Σούμαν ήταν, και πάλι, σχεδόν εξ ολοκλήρου διασπορά.
Q: Ποια ήταν η μεγαλύτερη μονοήμερη διαμαρτυρία της ιρανικής διασποράς;
Η μεγαλύτερη μονοήμερη κινητοποίηση οποιουδήποτε εξόριστου λαού στη ζωντανή μνήμη — και η απάντηση της ιρανικής διασποράς στο κάλεσμα του Ρεζά Παχλαβί στις 8 Ιανουαρίου.
Έξι εβδομάδες μετά την έναρξη του Κόκκινου Χειμώνα, το Σάββατο 14 Φεβρουαρίου 2026, οι Ιρανοί εκτός Ιράν ανταποκρίθηκαν στο κάλεσμα του Παχλαβί για Παγκόσμια Ημέρα Δράσης με ταυτόχρονες συγκεντρώσεις σε περισσότερες από διακόσιες πόλεις. Οι εκτιμήσεις πλήθους από την τοπική αστυνομία, τους διοργανωτές και τον σύγχρονο Τύπο τοποθετούν το συνολικό άθροισμα σε περισσότερα από 1,5 εκατομμύρια άτομα σε μία μόνο ημέρα:
Πηγή: Wikipedia · Διαδηλώσεις της ιρανικής διασποράς 2026. Η πολιτική ανάγνωση δίνεται στη σελίδα Αντιπολίτευση · αυτή η σελίδα καταγράφει τον ρόλο της διασποράς.
Στις 22 Οκτωβρίου 2022, περίπου 80.000 Ιρανοί και σύμμαχοι παρέλασαν στο Βερολίνο υπό το σύνθημα Zan, Zendegi, Azadi — η μεγαλύτερη μονοήμερη διαδήλωση της ιρανικής διασποράς στην ευρωπαϊκή ιστορία. Αδελφικές συγκεντρώσεις γέμισαν τους δρόμους στο Λος Άντζελες, το Τορόντο, τη Στοκχόλμη, το Λονδίνο και το Σίδνεϊ. Καθώς οι κάμερες απομακρύνθηκαν, η διασπορά μεταφέρθηκε σε εσωτερικούς χώρους: σε δικηγορικά γραφεία που συνέτασσαν υποθέσεις καθολικής δικαιοδοσίας, στο Δικαστήριο για τις Ωμότητες στο Ιράν, σε περσόφωνα ειδησεογραφικά μέσα όπως το IranWire και το Iran International που πλέον μεταδίδουν επαληθευμένο υλικό από κάθε επαρχία μέσα σε λίγες ώρες.
Περίπου 4 έως 5 δισεκατομμύρια δολάρια ΗΠΑ ετησίως ρέουν από τη διασπορά προς οικογένειες εντός του Ιράν, κυρίως μέσω άτυπων καναλιών χάουαλα που το καθεστώς ανέχεται επειδή χρειάζεται το σκληρό νόμισμα. Το τίμημα αυτού του καναλιού είναι η διπλωματία ομήρων: διπλοί υπήκοοι που επιστρέφουν για να επισκεφθούν ηλικιωμένους γονείς συλλαμβάνονται στο αεροδρόμιο Ιμάμ Χομεϊνί και μετατρέπονται σε διαπραγματευτικά χαρτιά έναντι δυτικών πρωτευουσών. Η διασπορά έμαθε να στέλνει χρήματα στο σπίτι χωρίς να στέλνει τον εαυτό της.
Τα παιδιά των εξόριστων του 1979, του 1988 και του 2009 είναι πλέον ενήλικες· τα παιδιά των εξόριστων του 2022 μπαίνουν σε τάξεις στα γερμανικά, γαλλικά, κορεατικά και πορτογαλικά. Οργανώνονται σε πανεπιστημιουπόλεις από το ΜακΓκιλ μέχρι το Εθνικό Αυστραλιανό Πανεπιστήμιο, κρατούν λαμπάδες στις επετείους κάθε ονομαστικής δολοφονίας και μεταφράζουν δικαστικά έγγραφα στις γλώσσες των χωρών που φιλοξένησαν τους γονείς τους. Η διασπορά δεν είναι αίθουσα αναμονής. Είναι ο πιο ανθεκτικός αντίπαλος του καθεστώτος.
Ντοκιμαντέρ
Ντοκιμαντέρ μεγάλου μήκους για το Ιράν
Ταινίες μεγάλου μήκους, έρευνες και μια τριμερής σειρά για την εξέγερση, την καταστολή και τους ανθρώπους πίσω από το χρονικό.
